fashion, fotoshoot, rotterdam, vintage

Vintage010

Henk_4[2]

Zie hier: het resultaat van de fotoshoot met de kleding van Vintage & Labels by Hendrikus. De goed gevulde etalage van een van de gezelligste vintagewinkels in Rotterdam siert de Pannekoekstraat (35A). Met dank aan Henk, die enkele kledingstukken uit zijn winkel vrijgaf voor deze shoot! Hij verzamelt merken van Moschino tot Adidas en is zelf op vrijdagen in zijn paradijs te vinden.  Zeker een bezoekje waard!!

Kleding: Vintage & Labels by Hendrikus

Model: Meike Lafeber

Photos: by me Continue Reading…

rotterdam

Kleuren op Centraal

tumblr_myvm2g9Zev1qdhfhho2_1280

Een jonge vrouw met allemaal smalle vlechtjes in haar haren die rond haar gezicht en schouders dansen wanneer ze naar haar trein rent, als vluchtende slangetjes. Haar gezicht staat streng. De mensen die haar op tijd opmerken springen opzij of rennen weg en laten hun koffers in angst achter. De slangetjes sissen, net als de remmende wielen van de trein die tegen de rails schuren. De slangetjes beginnen nu als gekken heen en weer te slingeren. Ze heeft net haar trein gehaald en de slangetjes lachen mij na wanneer de trein het station uit kronkelt. Twee vrouwen, één trein. Dezelfde jas, schoenen, getoupeerde haren, zelfs dezelfde haast. De ene vrouw loopt drie stappen voor op de ander vrouw. De eerste vrouw kijkt angstig achter zich, haar haren wapperen in haar ogen en mond. De laatste vrouw roept, maar het is niet te verstaan. Ze heeft haar niet verstaan en loopt met een driftige stap verder, als je niet beter zou weten zou je denken dat ze de trein wilde halen. Beide vrouwen stoppen plotseling, nu heeft ze haar el verstaan. Alles staat even stil, zelfs de vogels vechten niet meer om het gestrooide brood en houden hun vleugels stil. De vrouw praat verder, onverstaanbaar maar effectief. De eerste vrouw strijkt haar haren uit haar mond en ogen. De treinen staan stil en de mensen hebben geen haast meer. De eerste vrouw stapt op de pratende vrouw af. Zonder twijfel, maar heel langzaam nadert zij haar en zonder een spier te spannen valt zij in haar armen. Van schrik vliegen de vogels op. Samen lijkt het alsof zij één persoon vormen. Schokkend nu, want ze huilt. Een kort meisje met een bondkraag groter dan het ego van Kenye West. Ik hoor haar maag rommelen. Gelukkig had ze nog een paar pizzastukken tussen de plakkerige bondkraag gestopt voordat zij de deur uitstapte. Misschien zit daar ook ergens haar hoofd tussen. Er zweeft een kaal hoofd langs. Ik heb het gevoel dat ik een nieuwe planeet heb ontdekt. Is het heelal net zo leeg en kaal als zijn hoofd? De rest van het station, koffers, bankjes en prullenbakken, worden rustig richting zijn hoofd getrokken. Er  verdwijnen een paar keffende hondjes op het blinkende puntje van zijn kruin en volgens mij gaat daar ook mijn trein van tussen. Twee rennende jongens. Zij rennen zo hard, die moeten wel de trein halen denk ik bij mij zelf. Verwachtingsvol kijk ik naar de trein. Ik ben ze uit het oog verloren en neem aan dat ze erin zijn gesprongen. Gelukkig, of .. nee… Zijn dat niet dezelfde jongens? Zo te zien hebben ze wel hun biertjes ‘gehaald’.   De blauwe manteltjes die voorbij klikken op hun zwart gelakte hakjes. Vriendelijkheid die door de lucht zweeft, maar die niet te herkennen is op begaande grond, waar ze hun schutkleur verliezen. Met een frons trekken ze hun koffertje met wieltjes voort zonder een blik waardig te keuren. Maar dat maakt niet uit, ik verdrink in hun afwezigheid.  Misschien zitten ze nog in de vlucht van hun gemiste trein.

Foto: Tumblr

art

Art is for everybody

003-keith-haring-the-red-list

Met een krijtje als wapen verspreidde hij zijn motto: Art is for everybody. Het strijdveld was de ondergrondse wereld van het New Yorkse metrostelsel, waar hij zijn iconische poppetjes als prehistorische muurschilderingen een verhaal liet vertellen. Vragende en achterdochtige gezichten waren het antwoord van het publiek. Soms waren nachten in de cel het gevolg. Meestal zijn de mensen die de meeste weerstand krijgen, de mensen die het meeste stof doen opwaaien. Uiteindelijk hingen zijn werken met grote prijskaarten in het museum, maar dat weerhield hem er niet van regelmatig af te dalen naar de plek waar het voor hem begon: Kunst is tenslotte voor iedereen. Was Keith Haring een kunstenaar of een activist? Of komen ze op het zelfde neer? Continue Reading…

muziek

Muziek à la O Gares

11207329_917511814968968_4615824878719056849_n

Toen ik in Antwerpen was ontmoette ik de band O Gares. Ik was opslag verliefd op hun super blije en enthousiaste uitstraling. Terwijl ik aan mijn vijgensapje slurpte, raakte ik in de ban van hun funky sounds. Vier jonge artiesten maken de band compleet. Ze vormen allemaal apart van elkaar een geheel. De interactie in de band zorgt ervoor dat je niets anders kan doen dan mee gaan in hun overlopende klanken van elektronische scherpe tonen naar een smeuïge stem. Nadat ik per mail een aantal vragen over de band had gesteld, kreeg ik na een aantal weken volledig verslag van mijn vragen op een audiobestandje, geheel gevuld met uiteenlopende gesprekken. Jong, vrij en gedreven. Meet O Gares: Continue Reading…

fashion, fotoshoot, vintage

born in the wrong time

DSC01252

Het Nieuwe Instituut in Rotterdam is sinds kort omgetoverd tot een modemuseum, een tijdelijk modemuseum. Een grote ruimte gevuld met de geuren van old school fashion, waar mijn te laat geboren hartje sneller van gaat kloppen. Thank God voor het fenomeen vintage! Gelukkig herhaalt de geschiedenis zich in de kleding. Als klein kind droomde ik er al van dat de straten weer vol zouden lopen met kleding stukken die mijn moeder in haar studenten tijd droeg. In het NI wordt vintage in alle glorie geëerd door de verkoop van stukken uit de collectie van Ferry van der Nat, een Amsterdamse stylist en fotograaf.

De fotoshoot hier onder heb ik gefotografeerd voor twee modeliefhebbers van mijn school, Christy en Roxanna. Zij maken voor hun profielwerkstuk een magazine, waarin deze fotoshoot gepubliceerd zal worden. De vintage diva’s hieronder zijn Turkan en Lidewij.

Om onze liefde aan vintage te betuigen!  Continue Reading…

muziek

Plaats De Likt in OQ

11393161_863004530454835_4335004294605036263_n

 

Opeens was ik ergens waar ik nog nooit eerder was geweest. Ik was altijd al benieuwd hoe het er van binnen uitzag en nu had ik eindelijk een legale rede om een kijkje te nemen. Best gek eigenlijk dat ik me er totaal niet awkward voelde, normaal gesproken zou ik gelijk van kleur verschieten. Maar de club OQ midden in Rotterdam is best leuk ingericht. Als ik een stripclub zou moeten inrichten zou ik het ook zo doen, misschien met iets meer spiegels. In ieder geval, de sfeer was hoe ik het me had voorgesteld: mysterieus en speels. Terwijl ik ergens bij de bar aanschoof, werden er allemaal regelingen getroffen voor het evenement waarvoor ik me in deze vreemde omgeving bevond: de opnames van de eerste videoclip van Rotterdamse gestoorde glorie, De Likt. In tegenstelling tot mij leken zij zich in hun natuurlijke habitat te bevinden. Continue Reading…

fashion

Kunstbende finale

DSC09679

Afgelope weekend was dan eindelijke de finale van Kunstbende 2015! Dat betekende een dag vol met optredens, maar voor ons en de meegesleurde modellen (allemaal vrijwillig meegesleurd) betekende dat een halve dag voorbereidingen treffen voor de show, wat trouwens heel gezellig en stressvol tegelijkertijd was. Onze modellen waren geweldig, onze kleding was geweldig en onze visagiste was geweldig, kortom alles was geweldig. Er was dus eigenlijk weinig om ons druk over te maken, maar de spanning (of eigenlijk de opwinding) liep redelijk hoog op en ik liep als gewoonlijk met een rood hoofd zeurend om eten een beetje rond te rennen. Gelukkig heb ik mezelf tussendoor kunnen afleiden met het fototoestel. Zie hier ons geweldige team!!! Continue Reading…

about, silly habits

Tell me about all your silly little habits

tumblr_mpdlbdqGwO1sxo11to1_500

Ik eet druiven het liefst zonder de schil. Ik ‘borstel’ mijn lippen met een tandenborstel om ze zacht te maken. Ik verkleed me minstens 5 keer per dag als ik me slecht voel. Ik kijk Dirty Dancing of Greace vaker dan dat ik in de spiegel kijk. Ik ken hele scenes uit mijn hoofd: ‘I carried a watermelon’. Ik koop graag goedkope platen, maar ik heb geen platenspeler. Continue Reading…

rotterdam

KNSTMPPN

cropped-homepage_strook_web11

Afgelopen weekend was het weer eens feest op de Witte de With straat (Wanneer niet?). Tijdens het Witte de With kwartier waren er optochten, exposities, eten en marktjes, maar iets wat ik minder snel had verwacht was ouderwets een spelletje spelen. Ik liep gewoon rustig de boompjes te bewonderen, toen me opeens een spelletje Kunstmeppen (of eigenlijk KNSTMPPN) werd aangeboden en ik te nieuwsgierig was om door te lopen (en ik ben een beetje moeilijk met nee zeggen). In die paar seconde bedenk tijd speelden zich al taferelen in mijn hoofd af: Ik loop de Tent in en zoek het eerste beste kunstwerk op dat mij probeert te beledigen, ik stroop mijn mouwen op, kraak de gewrichten in mijn knokkels een paar keer angstaanjagend en nader het kunstwerk om het vervolgen een enorme mep te verkopen… Continue Reading…

adventure, concert, festival

LOWLANDS

11218771_902421386505234_3309802042701157470_n

Leven zonder de magie van Lowlands te kennen? Hoe heb ik dat ooit voor elkaar gekregen? Een vraag die ik mijzelf de afgelopen dagen regelmatig heb gesteld, maar te vergeefs. Lowlands heeft de kracht een indruk achter te laten waardoor ik spontaan vergeten ben hoe mijn leven er voorheen uit zag. Ik ben terug gekomen als een herboren mens met een stem die ik zou kunnen vergelijken met een klaarkomende pelikaan. Er zijn nummers die ik niet meer normaal kan luisteren, omdat ze me als een tijdmachine terugbrengen naar het moment dat ik zwetend in de tent mijn oksels ontblote en andermans tenen blesseerde terwijl ik los van alle zwaartekracht op en neer sprong en al dat met mijn ogen dicht reproduceer. Continue Reading…