Maandelijkse Shit

Hoe bestuur je een sandwich??????

Laat ik beginnen met mezelf te verontschuldigen: mijn excuses. Ik heb jullie, mijn trouwe lezers (mama en papa), te lang in spanning laten wachten op de nieuwe maandelijkse shit. Ik denk dat jullie allemaal vol smart zaten te wachten en nachten niet hebben kunnen slapen en zelfs niet hebben gemerkt dat ik die van februari heb overgeslagen (oeps…dat had ik misschien niet moeten zeggen). Februari komt later in het jaar deze keer. Want voor februari komt maart! Een geweldige maand: inclusief proefwerkweek, een concert dat ik door die week moest afzeggen, het begin van een zogenaamde zomer, een gebroken skateboard en geen geld om een nieuwe te kopen. Allemaal deel van een geldloze en stressvolle maand. Ik heb wel veel geleerd deze maand. Hebben jullie je wel eens afgevraagd of Eskimohut met of zonder een hoofdletter is? Ik help jullie uit de brand, Eskimohut schrijf je (zoals je ziet) met een hoofdletter! En The Yankees zijn vernoemd naar mijn Italiaans leraar, meneer Jan Kees.

Ik heb speciaal voor deze rubriek een mapje gemaakt met allemaal afbeeldingen die ik via Tumblre heb verzameld. Het mapje heet potentiële maandelijkse shit, dat buiten de context van deze site (of buiten elke context) een paar vragen kan oproepen. Any wayssss het mapje zit redelijk vol en ik kan niet beslissen over welke foto ik deze maand poep wil praten. Dat was ook het probleem van vorige maand. En waarschijnlijk ook het probleem van volgende maand (ja dus, want het is inmiddels alweer april). Ik heb al een paar foto’s uitgeprobeerd, maar mijn brein maakt van elke afbeelding een filosofisch stukje, over het leven en zo. Niet dat dat een probleem is. Ik wilde iets anders doen dan vorige maand en een beetje babbelen of koetjes en kalfjes. Maar toch kom ik heel de tijd op een serieus onderwerp uit: Hoe komt men aan innerlijk geluk en hoe komt het dat de mens denkt dat hij alles snapt, maar eigenlijk niets weet? Het is wel leuk om over te schrijven en ik kan het zeker aanraden eens te doen, maar is het ook leuk om te lezen? Voor de paar mensen die dit blog lezen… Vast wel! :D Ik ga het proberen simpel te houden.

 

tumblr_m91henTV1K1qgwqw9o1_500

 

Ik denk dat deze zin op zichzelf al een filosofisch hoogstandje is. Veel filosofischer dan dit kan ik het niet maken. It doesn’t make sens at all. Dat is de kracht van Spongbob. Hij woont in een ananas en rijdt in een sandwich. Spongbob is behalve een voorbeeld voor mij, ook een vlucht middel van alle serieuze dingen! Alles is zo serieus de laatste tijd. Cijfers op school, toekomst, geld en andere verantwoordelijkheden. Vroeger keek ik uit naar het moment dat ik eindelijk 17 was. Op die leeftijd was je volwassen(er) en zou je dingen gaan doen waar je tot dan toe nog niet in staat was. Het leven van een zestienjarige leek een droom, een nieuwe wereld waar alles mogelijk was en waar je toegang tot kreeg met het juiste ID bewijs. Vroeger toen mijn tanden nog scheef stonden, ik twee verschillende sokken droeg en het woord bh nog niet in mijn vocabulair voorkwam ging ik met een paar vrienden naar een jeugdfeest bij ons in de buurt. Het was een disco voor kinderen in een oud fabriekje. Elke maand werden er massaal kinderen afgezet bij de veel te kleine parkeerplaats. Om stipt acht uur stond er een file van auto’s en was er nog net genoeg tijd voor een afscheidskus van de ouders. Om stipt 11 uur begon dat feestje weer opnieuw voor het ophalen van de kinders. De kunst was dan om precies op tijd bij de auto van je ouders te zijn voordat ze uitstapte voor een praatje met de buren, zodat je het laatste stukje nog even dronken van de Energie en de te duren Red Bull kon acteren. Tussen die twee files werd er in het kleine fabriekje vooral veel foute muziek gedraaid door een net iets te oude man met een hoed van glitters (waarschijnlijk gekocht in de Blokker) en een felle boa om. Soms riep hij een swingende leus door de microfoon om ons er aan te herinneren dat hij er ook nog was en er geen cd speler stond te werken (want hij was toch echt de man die de cd’s verwisselde van slechte muziek naar nog slechtere muziek). Verder werd er een beetje gedanst, geschuifeld (dat was een hele happening. Als je de volgende dag op school kon zeggen dat je die avond geschuifeld had met iemand, was je meteen een paar vrienden populairder en kon je jezelf verzekering op een hoge plaats op de sociale piramide en dan heb ik het niet eens over zoenen gehad) en er werd natuurlijk veel gezopen!!! In die tijd werd zuipen nog gezien als het achterover slaan van liters Energie en vervolgens misselijk van de hoeveelheid suiker over een van de tafels hangen, die strategisch aan de zijkant van de dansvloer waren geplaatst. Verder was het een perfecte mogelijkheid te vluchten van je leeftijd. Iedereen keek uit naar dé leeftijd waarmee dromen waarheid konden worden. Deze feestjes waren een begin van die tijd en niemand vond het erg dat iedereen zich ouder voordeed dan dat hij in werkelijkheid was. Op het moment dat je je 5 euro toegang had betaald en je de eerste stap binnen de kleine versierde ruimte zetten werd de tijd doorgespoeld en was je plots 6 jaar ouder.

Maar nu ik 17 ben en ik de leeftijd heb waar ik altijd naar uit keek en waar ik niet op kon wachten, is het anders dan ik in mijn dromen had voorgesteld. Ik kan nog steeds niet vliegen noch een sandwich besturen. Ik kan zelfs geen biertje bestellen. Alles is zo serieus geworden en alles word zo serieus genomen. Ik doe het zelf ook. Van een jong meisje dat alles onbewust aan het toeval overlaat, plan ik nu elke stap. Niet dat ik mijn agenda bij houd of dat ik er ooit in kijk (ik had niet eens door dat ik het ding kwijt was totdat ik na een tijd mijn tekenlokaal weer binnen kwam en mevrouw Madlener hem mij met een brede grijns overhandigde of die keer dat ik geld in mijn agenda vond waarvan ik de herkomst niet eens meer herinnerde). Het is duidelijk dat ik niets kan plannen, zo zit ik niet in elkaar. Maar bij elke afspraak die ik maak ga ik na of ik er iets aan heb. alles wat ik doe moet nut hebben. En dat kleine woord ‘nut’ is precies het probleem. Door dat woordje nut kom ik in een visueze cirkel terecht. Deze visueze cirkel is het product van een eenvoudige formule, waar ze bij wiskunde best voor hadden mogen waarschuwen. Want hoeveel logaritmes en staartdelingen men zal gebruiken er bestaat geen oplossing voor dit probleem. Ik wil heel graag af van dat gevoel dat alles nut moet hebben en een doel. Ik probeer zo min mogelijk doelen te hebben (ik houd mezelf voor de gek). Gewoon doen wat je leuk vind en als het geen doel heeft en geen nut is het des te leuker. Hoe minder nut, hoe meer plezier! Maar dit is een leugen. Mijn lieftallige vriendin opende vandaag mijn ogen door te zeggen dat het expres ontwijken van doelen, al een doel op zich is. Het is een officieel: er is geen ontkomen aan de doelen!! Dus ik heb me over gegeven. Om mezelf te helpen stel ik mezelf per ongeveer een maand een paar doelen die ik vanaf dat moment probeer te bereiken. En een paar doelen op langere termijn, zoals verslagen voor school en bijvoorbeeld Kunst Bende. Het lijstje van doelen lijkt op dit moment meer op een verlanglijstje voor Sinterklaas. Mijn eerste doel: koop een nieuw skateboard (maar dat is echt nodig, want de ander is gebroken!). Mijn tweede doel is: Leren skateboarden. verder ben ik niet gekomen. Men moet klein beginnen om iets groots te bereiken. Ik ben ook begonnen mezelf weer te pushen om te gaan joggen, dat gaat ook wel lekker. Ik heb nog niet gejogged, maar kom op, het weer is nog niet optimaal. Ik vind het wel fijn als er niets in de weg staat als ik bezig ben met mijn doelen (To Do(elen)-lijstje). Dus mijn nieuwe doel: Mijn doelen bereiken als het lekker weer en de zon schijnt! Tot die tijd is mijn doel: Zoveel mogelijk films kijken en boeken lezen in gezelschap van een dekentje en kussens en eten!!

Voor mijn trouwe lezers: hebben jullie een To Do(elen)-lijstje? Ooit een sandwich bestuurd? ;)

doeidoei

 

You Might Also Like

3 Comments

  • Reply Yo 27 april 2015 at 20:58

    Mijn doel is het hebben van een doel

    • Reply hhavandersluijs 5 mei 2015 at 22:14

      Dan heb je je doel al bereikt. Noem je dat niet een verlangen? ;)

  • Reply who else 10 september 2015 at 17:53

    i love you Hannah banana

  • Leave a Reply