PARIJS1

DSC09649

Een paar weken terug was ik met mijn moeder, vader en broer in de stad waar ik stiekem in mijn hoofd al woon, Parijs. De stad lijkt een stukje werkelijkheid van mijn gedachten en verlangens te zijn. Alsof ze speciaal voor mij bestaat. Ik bedacht me laatst hoe gek het is om verliefd te worden op een persoon. Dat zoiets mogelijks is, om zoveel van iemand te houden. Maar hoe apart is het dat je zoveel van een stad houd, waar je slechts drie keer per jaar komt…? Is dat gek? Ik heb niet het gevoel dat dat raar is, maar ik heb nog niemand ontmoet met een vergelijkbaar verschijnsel. Ik zal vast niet de enige zijn die Parijs lief heeft. Ze wordt niet voor niets de stad van de liefde genoemd. Ze heeft in mijn ogen alle organen die een stad nodig heeft om in leven te blijven. Kunst, winkels, architectuur, geloof, eten, taal. Vooral als je ’s nachts boven de stad vliegt. Als alles donker is en de verlichte delen verbonden worden door smalle bloedbanen met rode bloedcellen die zichzelf transporteren van orgaan naar orgaan. Kunst is de zuurstof van de stad. De stad is een open boek met een expressie in al haar élégance. Ik begon de stad in zwart wit vast te leggen, omdat ik vind dat dat de elegantie van de stad versterkt. En daarbij ook haar mysteries. Zoals een vintage boeken winkel (die stiekem niet zo mysterieus meer is). De boekenwinkel bevind zich in een oud klein gebouwtje, waar je meer boeken kunt vinden dan dat er plek is om te bewegen. Met de Notre-Dame die vanuit het raam op je neerkijkt, een kitten op je schoot en de geur van oud papier een boek lezen, klinkt als Parijs toch? Muzikale klanken die galmen door de tunnels van het oneindige doolhof dat het Parijse metrostelsel heet, waar je dag en nacht kan ronddwalen, omdat beneden de mysterie sterker is dan boven. Schemerige nachten in een doodlopende straat met een vrolijk luidruchtig bistrootje, waar elke avond dezelfde vriendengroepen zitten en de dag afgelopen is wanneer hij weer begint. Geen einde aan de gesprekken die interessanter klinken dan dat ze zijn, gewoon omdat men Frans spreekt. Over een week zit ik weer in Parijs, dit keer met vrienden. Ik ben benieuw hoe de stad dan weer zal zijn.

DSC09218

DSC09221

DSC09250

DSC09252

DSC09255

 

DSC09259

DSC09268

DSC09272

DSC09274

DSC09280

DSC09284

DSC09299

DSC09301

DSC09305

DSC09306

DSC09328

DSC09337

DSC09350

DSC09358

DSC09361

DSC09385

DSC09398

DSC09427

DSC09431

DSC09447

DSC09455

DSC09470

DSC09485

DSC09491

DSC09494

DSC09505DSC09512

DSC09544

DSC09578

DSC09587

DSC09590

DSC09646

 

DSC09655