Praag

Om even terug te refereren naar het laatste bericht van de maandelijkse shit: Ik ben goed op weg een van mijn doelen van dit jaar de verwezenlijken. Het desbetreffende doel: Zoveel mogelijk reisjes maken dit jaar(het liefst over de grens). Ik heb al een reis verslag van Rome met school en van Turkijke met de Harmonie van Nederland. Nu was midden Europa aan de beurt. Dit keer met een klein intiem groepje van ongeveer 10 mensen inclusief begeleiders. Ik vergezelde de talentvolle muziek klas van onze school tijdens de culturele reis door de muzikale stad, Praag. Ik moet toegeven dat ik geen enkele noot kan lezen (ik heb ooit piano geprobeerd, maar toen ik me na een paar maanden besefte dat ik inmiddels meer moest kunnen dan alleen de centrale c te vinden, veranderde de pianoles in een filmclub en praat uurtje. Ik had een hele aardige leraar, die het volgens mij totaal niet erg vond dat ik geen geluid meer produceerde uit de piano). Het komt erop neer dat ik heb gevraagd of ik mee kon gaan als de persoonlijke fotograaf van de groep. We vertrokken in de culturele week van school voor de meivakantie. Dus toen wij ons klaar maakte voor een kleine vakantie, was de rest van ons leerjaar en het 4e leerjaar druk bezig met de voorbereidingen van een jaarlijks debat. Wij zochten onze paspoorten en maakte ons druk over welke factor, terwijl zij resoluties in elkaar zetten. Het jaarlijkse debat is heel leerzaam en zo, maar in mijn ogen niets meer dan een goed excuus voor de mannen (en sommige vrouwen) om in hun dure pakken naar school te komen en voor de vrouwen een leuke gelegenheid eindelijk de mooie hakken tevoorschijn te halen. Ergens vond ik het wel jammer dit jaarlijkse verkleedpartijtje niet te kunnen bezichtigen en vooral niet te kunnen oordelen. Ik heb eigenlijk geen recht van spreken. Ik was vorig jaar namelijk niet bepaald debat-waardig, waar het uiteindelijk wel omging. Ik had me meer verdiept in mijn outfits, dan in mijn resolutie. Dat heb ik wel vaker eigenlijk… Anywayssss we vertrokken dinsdag middag:

 

DSC07048

DSC07060

 

 

En woensdag begonnen we met de stad te verkennen. Ik had me nog nooit in de stad verdiept en kon me geen enkele voorstelling maken. Ik had alleen horen zeggen dat het een goedkope stad was en dat Kafka er had gewoond. Praag was een verassing. Ik probeer altijd lage verwachtingen te hebben van een stad, ik heb gemerkt dat ik dan meer onder de indruk ben als ik het eenmaal zie. Lage verwachtingen en weinig informatie. Zo wordt je geleid door de stad. In ons geval werden we geleid door Sander, die de reis tot in de puntjes had uitgewerkt en al een voorsprong had op de stad. Hij leidde ons langs een mooie tuin met pauwen en kerkjes en kringloopwinkels en uitzichten en nog meer kerkjes en nog meer uitzichten. De stad was met zijn vele voorzieningen, zoals sprookjesachtige perkjes, heel vriendelijk en vredig. Alsof hij ons vriendelijk welkom heette en ons aanbod te gaan zitten. Zo zaten we in de middag zon uit te rusten en te genieten. In de stad hangt overal sfeer. Het is er druk en het is levendig maar iedereen straalt een bepaalde rust uit. Ik vond het er heel ontspannen. Het veilige gevoel en de reden waardoor je opgaat in de stad komt door het netwerk van tram draden die als een beschermend net boven de stad gedrapeerd is. En de architectuur, die afwisselde van Art Niveau naar Barok en Jugendstil, bijvoorbeeld het glas en lood raam van Alfons Mucha. Het was niet alleen de zon die zorgde voor een artistieke stad, maar juist de schaduw die werd veroorzaakt leek wel geschilderd. Voor mensen die oplette was de schaduw op een prettige manier aanwezig. We eindigde in een Jazz Café midden in Praag waar we danste met de jazz band, die de sfeer van de stad vertaalde naar muziek.

DSC07096

DSC07100

DSC07103

DSC07111

DSC07115

DSC07119

 

DSC07120

DSC07132

DSC07136

DSC07139

DSC07145

DSC07152

DSC07172

DSC07173

DSC07174

DSC07177

DSC07190

DSC07191

DSC07193

DSC07196

DSC07197

DSC07201

DSC07203

DSC07208

DSC07209

DSC07219

DSC07228

DSC07243

DSC07246

DSC07249

DSC07253

DSC07255

DSC07272

DSC07274

DSC07276

DSC07292

DSC07293

DSC07300

DSC07302

DSC07317

DSC07318

 

DSC07344

DSC07353

DSC07424

DSC07426

DSC07430

 

 

 

Van dag twee kan ik heel veel bellenblazers herinneren. Het is leuk om te zien hoe voorbijgangers de kleurrijke bellen niet kunnen negeren. Iedereen moet of heel stiekem met de pink of wijdbeens bespringend een belletje kapot prikken. We kwamen langs het Wenceslasplein (Vaclavske Namesti), dat het hart van de stad vormt en het centrum van winkeltjes, waaronder Botonland. Bontonland is een enorme cd, video, dvd en platen winkel, kortom een belangrijke stop voor de muziekklas. En weer straatmuzikanten! Het soort straatmuzikanten waar je niet gek van wordt en waar je langer staat te luisteren dan de bedoeling is. Na alle bellen en muzikanten was, als een logische volgorde, de schilderkunst aan de buurt. Na een paar minuten discussiëren met de in zichzelf pratende vrouw achter de kassa dat onze leraar ergens anders was maar wij toch echt een school group waren van 3 leerlingen (niet iedereen wilde moderne kunst snuiven) hadden we eindelijk een kaartje van 80 cent voor Het Tsjechische Museum voor Schone Kunsten. Kokoschka en Mucha kwamen voorbij. We eindigde de dag zoals een echte muziek reis betaamd weer met een muziek café. Dit keer het Hard Rock Café van Praag tijdens een concert van Joe and The Juice (een coverband). Het hoogte punt van die avond was dat Sureyya de band mocht vergezellen met haar stem en de rest van de groep als een paar trotse moeders en vaders aan de zijkant van het podium mee gilde met de tekst van het nummer en Sureyya na haar optreden besprongen.

DSC07455

DSC07460

DSC07471

DSC07472

DSC07550

DSC07562

DSC07569

DSC07572

DSC07591

DSC07594

DSC07637

 

DSC07663

DSC07684

DSC07723

DSC07727

DSC07748

 

 

De laatste dag was een herhaling van de dag ervoor, we bezochten hetzelfde museum en hadden dezelfde discussie met dezelfde in zichzelf pratende vrouw. We bezochten de andere tentoonstellingen en luierde in de zitzakken. Daarna hadden we weer genoeg energie om nog even te shoppen in Palladium. Ik shopte me outfit bij elkaar voor de avond. We eindigde de reis met een opera in het nationale theater van Praag. Carmen, en ik droeg een fleurig jurkje en een haarbandje met vlindertje en zwarte hoge All Stars. We droegen allemaal sneakers, wat ons praktisch onzichtbaar maakte tussen alle net geklede dametjes.

DSC07839

DSC07841

DSC07849

DSC07852

DSC07853

DSC07900

DSC07919

DSC07921

DSC07942

DSC07943

DSC07957

DSC07971

DSC07973

DSC07986

 

Ik schreef dit terwijl ik een film keek genaamd The Brothers Bloom en de film is deels opgenomen in Praag, dus er verschijnen heel de tijd beelden van Praag. Heel toevallig :p